Nasz zespół

Wasze dzieci są u nas wśród ludzi ciekawych i otwartych – na poglądy, idee, potrzeby, własny rozwój, kontakt z drugim człowiekiem; ludzi mądrych i wrażliwych, gotowych do popełniania błędów, przyznawania się do nich i uczenia się na nich. Ludzi potrafiących budować autentyczne relacje z drugim człowiekiem, ciepłych, świadomych własnych dążeń i celów, mających pasje.

Kluczowe są kompetencje społeczne – mamy miejsce zarówno dla osobowości barwnych, charyzmatycznych i szalonych, jak i dla wyciszonych, stonowanych, spokojnych. Od wszystkich oczekujemy zrozumienia procesów zachodzących w grupie, psychologii rozwojowej dziecka, dojrzałości emocjonalnej, ciekawości świata, cierpliwości i wielu innych cech, dzięki którym osoba ta czuje się u nas dobrze, a my cieszymy się, że jest z nami.

Nauczyciel nie jest u nas nadzorcą. Jest raczej obserwatorem, przewodnikiem, opiekunem, doradcą, współpracownikiem, po prostu członkiem społeczności szkolnej.

Nasz zespół to osoby kompetentne, wykwalifikowane, nietuzinkowe i czerpiące ogromną przyjemność z pracy z dziećmi. Naszym zadaniem jest nie pozwolić, aby dziecięca ciekawość świata odeszła w zapomnienie, aby z czasem zmarnował się potencjał dziecka, aby przerodził się w stagnację i apatię zrezygnowanego dorosłego.

Chcemy pomóc dzieciom spełniać marzenia i staramy się to osiągnąć poprzez podążanie za dziecięcymi potrzebami, wsłuchiwanie się w nie, dzielenie się z dziećmi wiedzą o możliwościach, ale także i ograniczeniach, jakie przed nimi stoją we współczesnym świecie.

Dzieciaki codziennie potrafią nas czymś zaskakiwać – dzięki temu i my się wiele uczymy. Dlatego uwielbiamy tę pracę!


Katarzyna Walczak

Wielbicielka nauki, miłośniczka zwierząt, wyzwań, podróży, dobrego rocka i książek. Mama dwóch niezwykłych chłopców. Ma dar wynajdywania nietuzinkowych ludzi i działania z nimi, by tworzyć wyjątkowe miejsca – jak Galileo czy ePicentrum edukacyjne. Pośród licznych zajęć znajduje czas na uczenie angielskiego, rozmowy o małych i dużych sprawach oraz na zmienianie rzeczywistości, w tym kawałku, na który ma wpływ. Trwale uczulona na obłudę i fanatyzm, dba o to, żeby każdy człowiek dookoła niej był szanowany i miał przestrzeń do rozwoju. Filolożka angielska, tutorka, założycielka i szefowa Galileo oraz założycielka i prezeska Fundacji Swoją Drogą.


Ewelina Nanowska

Ewelina specjalizuje się w pedagogice specjalnej, szczególnie resocjalizacji i surdopedagogice ale jej zainteresowania dotyczą wielu obszarów. Komunikacja werbalna i niewerbalna, terapia pedagogiczna, mechanizmy uzależnień, psychologia, samorozwój, wszelkiego rodzaju mechanizmy działania (na) człowieka – to tematy, które ją wciągają i często czytanie o nich zastępuje jej sen. W wolnych chwilach szyje, fotografuje i robi charakteryzacje męcząc najbliższych. Prywatnie mama Pawła i miłośniczka zwierząt (zwłaszcza swojego psa i dwóch kotów). W Galileo jest wicedyrektorką, pedagogiem specjalnym, nauczycielką edukacji wczesnoszkolnej, plastyki i techniki. Prowadzi też zajęcia korekcyjno- kompensacyjne i rewalidacyjne, a oprócz tego towarzyszy dzieciom w życiu codziennym. Poza Galileo jest też Dyrektorką Poradni Psychologiczno- Pedagogicznej Evemed i zawsze, ale to zawsze coś studiuje…


Rozalia Ratuszniak – Naumowicz

Rozalia to pasjonatka rowerów, spacerów po górach i słodkiego lenistwa, zawsze w towarzystwie swoich psów Kudo i Kari, kota Wafla i męża Łukasza. Można o niej powiedzieć, że jest trochę jak człowiek orkiestra – ukończyła liceum plastyczne na kierunku fotografia, studia z zakresu dziennikarstwa i komunikacji społecznej, z poradnictwa psychologiczno-pedagogicznego i Akademię Kina Światowego Nowych Horyzontów we Wrocławiu. W Galileo pracuje jako pedagog szkolny i tutorka, a także uczy nas jak lepiej się komunikować na warsztatach kompetencji i komunikacji społecznych, jak dbać o swoje i innych bezpieczeństwo na edb i trochę lepiej rozumieć jak działa świat społeczny na wos. Przygody takie jak współtworzenie fluorescencyjnej pantomimy, udział w spływie kajakowym, czy urządzenie plenerowej pralni przed wejściem do szkoły należą do jej ulubionych, bo angażują dzieci i dorosłych we wspólne aktywności.


Karolina Skrzypek

Podczas spotkań z dziećmi i młodzieżą kieruje się zasadami pracy terapeutycznej Carla Rogersa. Uważa, że każda jednostka dąży do samorozwoju, jest w stanie kierować własną edukacją, a nauczyciel jest jedynie towarzyszem tego rozwoju. Rolę nauczyciela postrzega bardziej jako asystenta gotowego do odpowiedzi na pytania, osoby wskazującej źródła, z których czerpać mogą uczniowie niż dyrektywnego nieomylnego autorytetu. W swojej pracy nie boi się mówić „nie wiem” i wraz z młodym człowiekiem szukać odpowiedzi na pytanie. Uważa, że wspólne poszukiwania wnoszą do edukacji młodych ludzi więcej niż tradycyjne metody podawcze. W Galileo prowadzi zajęcia o wdzięcznych nazwach „Eliksiry”. Co tydzień wraz z Dzieciakami odkrywa na nowo piękno chemii i fizyki. Przedmioty ścisłe to dla niej przede wszystkim eksperymentowanie i wysnuwanie wniosków z obserwacji. Najmłodsi codziennie pokazują jej też jak dociekliwy jest umysł dziecka i dlaczego matma to coś naturalnego, czym można się bawić. Zarówno z najmłodszymi jak i ze starszymi klasami zgłębia tajniki ciekawych zawodów. Prowadzi również ePicentrum edukacyjne.


Dorota Kwiatkowska

Brudna Babcia (indiański przydomek nadany przez Dzieciaki na potrzeby komunikacji podczas wypraw w krzaki). Od 6 lat stara się tworzyć przyjazne rozwojowi przestrzenie w ramach różnych szkół alternatywnych. Jej pasją są nauki przyrodnicze, ale z natury jest ciekawska – nieraz zawędruje też w inne obszary. Tak może się rozpocząć kolejna przygoda. Często towarzyszy bystrym obserwatorom przyrody, których napędza chęć wyjaśnienia tryliardów zjawisk, które zauważają. Innym razem ćwiczy uważność na przyrodę i własny organizm tych, których zainteresowania ulokowane są zasadniczo gdzie indziej. Przez pracę projektową, możliwie interdyscyplinarną, uczymy się osiągać cele i współpracować. Bliski jest jej sposób komunikowania się w zgodzie z zasadami Porozumiewania bez Przemocy. W kontaktach z Dziećmi stawia na autentyczność, uważność i wzajemny szacunek. Jest przekonana, że dając sobie w relacji dziecko-dorosły szczerą, życzliwą informację na temat wspólnej pracy, rozwijamy się i to nam służy, choć nie zawsze jest łatwe. Energię do działania daje jej Rodzina – Grześ, Dobi, Ścibor i Zofia oraz ludzie – Dorośli i dzieci, z którymi tu pracuje.


Patrycja Koziarzewska

Patrycja  – żona swojego męża, mama trójki dzieci, matematyczka. Uwielbia rodzinne wyprawy, choćby niedaleko, a gdy tylko nadarzy się okazja, szuka ukrytych skarbów jako początkujący geokeszer. W ludziach ceni szczerość. Szukając różnych możliwości rozwoju dzieci zainteresowała się pedagogiką Marii Montessori i alternatywnymi nurtami edukacji. Próbuje swoich sił w Mistrzostwach Polski w Sudoku i Łamigłówkach, bo “łamanie głowy” to jej pomysł na wolny czas, podobnie jak planszówki. Lubi też pograć na gitarze, a dzięki pandemii również na ukulele 🙂


Zosia Przybycień

Absolwentka filologii hiszpańskiej na Uniwersytecie Wrocławskim. Pasjonatka Hiszpanii i Ameryki Południowej. Uwielbia podróżować i poznawać inne kultury, a zdobyte doświadczenie podczas wymiany studenckiej oraz innych podróży lubi przekazywać na zajęciach z uczniami, aby oprócz języka poznali też kulturę hiszpańską. W wolnym czasie lubi sport, uczyć się języków obcych i słuchać muzyki. Największym marzeniem Zosi jest zwiedzić Amerykę Południową. 🙂

 


Olga Simm

Jeśli nie siedzi z nosem w książce, to najpewniej z kimś rozmawia. Oprócz bycia z ludźmi i czytania, uwielbia gotować. W Galileo pracuje jako psycholog, nauczyciel języka polskiego i tutor. Na co dzień wspiera małych, średnich i dużych w mówieniu o swoich potrzebach, rozwiązywaniu trudnych sytuacji, podejmowaniu decyzji i byciu we wspólnej przestrzeni. Doświadczenie w pracy z dziećmi zdobywała m.in. w Fundacji Bullerbyn i Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę. Po warszawskich wojażach, zapuszcza korzenie we Wrocławiu, który odkrywa na nowo prawie każdego dnia. Prywatnie żona Maćka, mama Marceliny i Igi.


Oliwia Kaczmarek

Studentka filologii polskiej ze szczególnym zamiłowaniem do ścieżki literaturoznawczej. W swoich badaniach nad literaturą chętnie korzysta z elementów personologii oraz krytyki feministycznej, a w swoich pracach często zahacza o gender studies, socjologię i psychologię. Demitologizuje, drąży i obala stereotypy, zarówno płciowe, jak i inne kulturowe archetypy, ze względu na ich szczególną szkodliwość. W Galileo zaraża Uczniów i Kadrę miłością do ojczystego języka, jego wytworów i przemian. Wyznaje zasadę, że każda istniejąca emocja została już kiedyś przez kogoś zapisana, a literatura jest niepodważalnym świadectwem przeżyć historycznych epoki, w której powstała, łącznie z jej bolączkami i radościami. W przyszłości chce zdobyć uprawnienia do nauczania wczesnoszkolnego i nie tylko. Wie, że to na pewno nie koniec jej nauki, bo widzi dla siebie jeszcze tysiące ścieżek rozwoju – każda z nich przecież w końcu prowadzi do ludzi!


Manuela Castro Ferro

Jestem studentką inżynierii chemicznej na Politechnice Wrocławskiej. Mieszkałam w różnych krajach na świecie i postanowiłam zostać dłużej w Polsce. Pochodzę z Kolumbii i pracuję jako nauczycielka hiszpańskiego w szkole podstawowej Galileo. Bardzo lubię uczyć mojego języka i mojej kultury bo dzięki temu staję się reprezentantką mojego kraju dla innych. Uwielbiam jazdę na rowerze, taniec i muzykę brazylijską.

 

 

 

 


Dominika Krupok

Studentka filologii polskiej na Uniwersytecie Wrocławskim, samorządowiec, rzecznik Koła Naukowego Miłośników Literatury Dziecięcej i Młodzieżowej „Aslan” i pasjonatka historii. W swojej pracy dyplomowej połączyła miłość do ojczystego języka i czasów PRL-u, badając męskie wzorce w „Panu Samochodziku”. Ukończyła Ogólnokształcącą Szkołę Sztuk Pięknych na profilu fotografia. W Galileo możecie ją spotkać na zajęciach z historii, którą uważa za najciekawszą z opowieści lub przy członkach samorządu, którym się opiekuje. Czasami znika zająć się naszymi social mediami, poczytać z młodszakami Kaczora Donalda (którego jest wielką fanką) czy, ze względu na swoją naturę społecznika, podyskutować z uczniami – o sprawach błahych i bardziej poważnych. Prywatnie miłośniczka herbaty wszelakiej i czarnej kawy z miodem, ciekawych ujęć fotograficznych i corocznych spływów kajakowych w gronie przyjaciół.

 


Marlena Ślęzak

Absolwentka filologii polskiej i studentka publikowania cyfrowego i sieciowego na Uniwersytecie Wrocławskim. Miłośniczka książek, filmów (w szczególności horrorów), komiksów i gier komputerowych, ponad wszystko kochająca kawę. Gdy tylko przekroczycie próg naszej szkoły, dostrzeżecie ją uśmiechniętą za biurkiem w sekretariacie lub usłyszycie gdy wykonacie do nas telefon. Marlena odpowie na wszystkie Wasze pytania, jako nasz specjalista od kancelarii i administracji.

 

 


 

Justyna Stochniel

Justyna to studentka Informatyki Stosowanej na Politechnice Wrocławskiej, uczestniczka programu Wybitnie Uzdolnieni. W biegu między uczelnianymi sprawunkami i aktywnością studencką stara się doceniać piękno świata, który nas otacza i pochylać się nad ludźmi, którzy w nim żyją, za to gdy uda jej się zwolnić, pisze opowiadania i uczy się jazdy na rolkach. Jest przekonana, że społeczeństwo zbyt często zapomina jak bystre są dzieci i ile mają w sobie potencjału, który powinniśmy pomagać im wykorzystywać. Jako że osobiście ma dobre wspomnienia z ciekawszych lekcji informatyki, chciałaby teraz oddać te doświadczenia innym.

 

 

 


Jarosław Drapała

Jarek na co dzień przyjmuje postać adiunkta na Wydziale Informatyki i Telekomunikacji Politechniki Wrocławskiej. Zajmuje się wydobywaniem wiedzy z danych medycznych i programowaniem symulacji komputerowych zjawisk biologicznych. Jego naturalnym środowiskiem jest interdyscyplinarna grupa osób rozwiązująca wspólny problem z pogranicza różnych dziedzin. Stąd wynika jego sposób nauczania dzieci w różnym wieku, 6+, 12+, a nawet 18+, polegający na zaangażowaniu ucznia w rozwiązywanie problemów, przy okazji których nabywa wiedzę i umiejętności nie ograniczone do jednej wąskiej dziedziny. W Galileo skupia się na nauczaniu umiejętności programowania, ponieważ daje ona nową, niesamowitą przestrzeń dla kreatywności wszelkiego rodzaju, nie tylko związanej z informatyką. Nie ma wolnego czasu, więc go nie spędza, dlatego wybiera taką pracę, w której uzasadniona jest duża ilość czytania, planszówkowania i pisania programów, które “robią coś fajnego”.


Dawid Aleksy Dorożyński

Urodzony w Piotrkowie Trybunalskim. Kompozytor, aranżer, producent muzyczny, pianista, klarnecista, pedagog. Absolwent Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu w klasie prof. dr hab. Agaty Zubel-Moc oraz dr Sebastiana Ładyżyńskiego.

W swojej twórczości skupia się przede wszystkim na szeroko pojętej emocjonalności, jednocześnie muzycznej ilustracyjności. Inspirują go własne doświadczenia, uczucia innych ludzi, a także dźwięki oraz obserwacje otaczającego go środowiska. Uwielbia patrzeć, analizować i przelewać w partytury emocje. Ogromną wartość mają dla niego gesty, które w swojej naturze wyrażają więcej niż niewypowiedziane myśli. Dużą miłością darzy naturę, choć najsilniej oddziałują na niego widoki gór. Kunszt aranżacji i kompozycji jest dla niego niezwykle ważny. Uważa, że te dwie dziedziny – choć trak bardzo odległe – są ze sobą połączone i w każdym przypadku wymagają twórczego, jednocześnie bardzo indywidualnego oraz barwowego postrzegania. W swoim dorobku ma utwory o zróżnicowanym składzie: na orkiestry kameralne, symfoniczne, chóralne, a także solistyczne: głównie gitarowe i fortepianowe. Pisze również muzykę teatralną, która z powodzeniem wzbogaciła już nie jeden spektakl. Nie lubi ograniczeń. Uważa, że życie, tak samo jak twórczość i muzyka w ogóle, to źródło nieskończonych możliwości.

Jako pedagog dąży do zarażenia młodych ludzi muzyką, nie tylko tą, którą doskonale zna, ale i tą, którzy oni sami znają. Poszukuje ścieżek i indywidualnie podchodzi do oczekiwań uczniów. Uważa, że kilka gram brawury, nie powinno wpływać na gram chęci wiedzy. Ma otwarty umysł, na nowe wyzwania, jak i oczekiwania.


Sebastian Kulessa

W Galileo spotkacie go na lekcji informatyki, ponadto jest to trębacz w Orkiestrze Politechniki
Wrocławskiej i Orkiestrze Dętej w Łowkowicach, rolnik, a w czasie wolnym student informatyki
stosowanej na Politechnice Wrocławskiej 😉 Pasjonat nauk wszelakich, szczególnie informatyki,
fizyki i biologii. Ciekawy otaczającego nas świata zarówno tego naturalnego jak i tego stworzonego
przez człowieka. Fan rowerów miejskich i wycieczek w góry.